این ماده که جایگزین ماده ۱ قانون مبارزه با پولشویی مصوب دوم بهمن ماه ۱۳۸۶ می شود، مهمترین اصطلاحات مطرح در حوزه مبارزه با پولشویی را به این شرح تعریف کرده است؛
الف- جرم منشاء: هر رفتاری که مطابق ماده ۲ قانون مجازات اسلامی مصوب اول اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ جرم محسوب شود. از منظر این قانون تخلفات مذکور در قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز و همچنین عرضه و خرید خارج از شبکه فرآورده های نفتی و دارویی جرم محسوب می شود.
ب- مال: هر نوع دارایی اعم از مادی یا غیرمادی، منقول یا غیرمنقول، مشروع یا غیرمشروع و هر نوع منفعت یا امتیاز مالی و نیز کلیه اسناد مبیّن حق اعم از کاغذی یا الکترونیکی نظیر اسناد تجاری، سهام یا اوراق بهادار.
پ- مال حاصل از جرم: هر مالی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم از جرم منشاء به دست آید. در جرایم اقتصادی و جرم تامین مالی تروریسم، مال موضوع جرم یا مالی که برای ارتکاب جرم اختصاص داده شده است، در حکم مال به دست آمده از جرم است.
ت- اشخاص مشمول: اشخاص مذکور در مواد ۵ و ۶ این قانون.
ث- مشاغل غیرمالی: مشاغلی که شاغلین آن معاملات زیادی را به صورت نقدی انجام داده و از نظر پولشویی در معرض خطر قرار دارند، از قبیل پیش فروشندگان مسکن یا خودرو، طلافروشان، صرافان، فروشندگان خودرو، فرش های قیمتی، فروشندگان عتیقه جات و هر نوع محصول گرانقیمت.
ج- خدمات پایه: خدماتی است که طبق مقررات پیش نیاز و لازمه ارائه سایر خدمات توسط اشخاص مشمول باشد و پس از آن، ارباب رجوع به منظور اخذ مکرر و متمادی به اشخاص مشمول مراجعه می کنند.
این ماده با ۱۴۲ رای موافق، ۱۸ رای مخالف و ۵ رای ممتنع از مجموع ۱۹۷ نماینده حاضر در صحن به تصویب رسید.
انتهای پیام/